همراه پزشک

سندرم استیکلر

بررسی اجمالی

سندرم استیکلر نوعی اختلال ژنتیکی است که می تواند باعث مشکلات جدی بینایی ، شنوایی و مفصلی شود. سندرم استیکلر که به عنوان آرترو-افتالوپاتی پیشرونده ارثی نیز شناخته می شود ، معمولاً در دوران نوزادی یا کودکی تشخیص داده می شود.

کودکانی که به سندرم استیکلر مبتلا هستند ، غالباً دارای ویژگی های مشخصی در صورت هستند - چشم های برجسته ، بینی کوچک با ظاهر صورت جمع شده و چانه ای که در حال عقب است. آنها غالباً با دهانه ای در سقف دهان (شکاف کام) متولد می شوند.

در حالی که هیچ درمانی برای سندرم استیکلر وجود ندارد ، اما درمان ها می توانند به کنترل علائم و جلوگیری از عوارض کمک کنند. در برخی موارد ، ممکن است برای اصلاح برخی از ناهنجاری های جسمی مرتبط با سندرم استیکلر ، به جراحی نیاز باشد.

علائم

علائم و نشانه های سندرم استیکلر - و شدت آن علائم و نشانه ها - از فردی به فرد دیگر حتی در یک خانواده متفاوت است.

  • مشکلات چشمی کودکانی که به سندرم استیکلر مبتلا هستند ، علاوه بر داشتن بینایی شدید ، اغلب دچار آب مروارید ، گلوکوم و جداشدگی شبکیه می شوند.
  • مشکلات شنوایی میزان کاهش شنوایی در افرادی که سندرم استیکلر دارند متفاوت است. این معمولاً توانایی شنیدن فرکانس های بالا را تحت تأثیر قرار می دهد.
  • ناهنجاری های استخوان و مفصل. کودکانی که به سندرم استیکلر مبتلا هستند اغلب مفاصل بیش از حد انعطاف پذیر دارند و بیشتر در معرض انحناهای غیرطبیعی ستون فقرات مانند اسکولیوز قرار دارند. آرتروز می تواند در دوره نوجوانی آغاز شود.

چه موقع به پزشک مراجعه کنیم

پیگیری منظمویزیت و همچنین بازدید سالانه از پزشکان متخصص اختلالات چشمی برای نظارت بر پیشرفت علائم بیماری بسیار مهم است. درمان زود هنگام می تواند به جلوگیری از عوارض تغییر دهنده زندگی کمک کند. شنوایی باید هر شش ماه در کودکان از 5 سالگی بررسی شود و بعد از آن سالانه.

علل

سندرم استیکلر در اثر جهش در ژن های خاصی که در تشکیل کلاژن نقش دارند ایجاد می شود - یکی از عناصر سازنده بسیاری از انواع بافت های همبند. نوع کلاژن که معمولاً تحت تأثیر قرار می گیرد ، نوعی غضروف مفصلی و ماده ژله ای (زجاجیه) موجود در چشم است که مورد استفاده قرار می گیرد.

عوامل خطر

اگر شما یا همسرتان به این اختلال مبتلا باشید ، فرزند شما با سندرم استیکلر متولد می شود.

عوارض

عوارض بالقوه سندرم استیکلر عبارتند از:

  • مشکل تنفس مشکلات تنفسی یا تغذیه ای ممکن است در نوزادانی ایجاد شود که با دهانه ای در سقف دهان (شکاف کام) ، فک پایین پایین و تمایل به عقب افتادن زبان به سمت گلو وجود دارد.
  • نابینایی اگر به موقع جداشدگی شبکیه ترمیم نشود ، کوری می تواند رخ دهد.
  • عفونت گوش. كودكان مبتلا به ناهنجاری های ساختار صورت در ارتباط با سندرم استیكلر بیشتر از كودكان دارای ساختار طبیعی صورت دچار عفونت گوش می شوند.
  • ناشنوایی کاهش شنوایی مرتبط با سندرم استیکر ممکن است با گذشت زمان بدتر شود.
  • مشکلات قلبی برخی از افراد مبتلا به سندرم استیکلر ممکن است در معرض خطر بیشتری برای مشکلات دریچه قلب باشند.
  • مشکلات دندانی. بیشتر کودکانی که S دارندسندرم تیکلر فکهای غیر طبیعی کوچکی دارد ، بنابراین غالباً فضای کافی برای تکمیل کامل دندانهای بزرگسالان وجود ندارد. بریس یا در بعضی موارد ، جراحی دندان ممکن است لازم باشد.

تشخیص

در حالی که سندرم استیکلر گاهی اوقات براساس سابقه پزشکی فرزند شما و معاینه فیزیکی قابل تشخیص است ، برای تعیین شدت علائم و کمک به تصمیم گیری های درمانی ، آزمایشات دیگری لازم است. آزمایشات ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • آزمایشات تصویربرداری. اشعه ایکس می تواند ناهنجاری یا آسیب در مفاصل و ستون فقرات را نشان دهد.
  • معاینات چشم. این معاینات می تواند به پزشک شما کمک کند تا مشکلات مربوط به ماده ژله ای (شیشه ای) که چشم را پر می کند یا از پوشش چشم (شبکیه) که برای بینایی بسیار مهم است ، تشخیص دهد. معاینات چشمی همچنین می توانند آب مروارید و گلوکوم را بررسی کنند.
  • تست های شنوایی این آزمایش ها توانایی تشخیص میزان صدا و صدا های مختلف را اندازه گیری می کنند.

آزمایش ژنتیک برای کمک به تشخیص در برخی موارد در دسترس است. آزمایش ژنتیکی همچنین می تواند برای کمک به برنامه ریزی خانواده و تعیین خطر انتقال ژن به فرزندان شما هنگامی که الگوی ارثی از سابقه خانوادگی مشخص نیست ، استفاده شود. برای افراد مبتلا باید مشاوره ژنتیک ارائه شود.

رفتار

هیچ درمانی برای سندرم استیکلر وجود ندارد. درمان علائم و نشانه های اختلال را برطرف می کند.

درمان

  • گفتاردرمانی. اگر کاهش شنوایی در توانایی او در یادگیری نحوه تلفظ برخی از اصوات اختلال ایجاد کند ، ممکن است کودک شما به گفتاردرمانی نیاز داشته باشد.
  • فیزیوتراپی در برخی موارد ، فیزیوتراپی ممکن است به مشکلات حرکتی همراه با درد و سفتی مفصل کمک کند. وسایلی مانند مهاربند ، عصا و تکیه گاه قوس نیز ممکن است کمک کند.
  • سمعک. اگر کودک شما در شنوایی مشکل دارد ، می توانید با استفاده از سمعک کیفیت زندگی وی را بهبود ببخشید.
  • آموزش ویژه مشکلات شنوایی یا بینایی ممکن است در مدرسه مشکل یادگیری ایجاد کند ، بنابراین خدمات آموزش ویژه ممکن است مفید باشد.

عمل جراحی

  • تراکئوستومی. نوزادان تازه متولد شده با آرواره های بسیار کوچک و زبانهای آواره ممکن است برای ایجاد سوراخ در گلو به تراکئوستومی نیاز داشته باشند تا بتوانند نفس بکشند. وقتی کودک به اندازه کافی بزرگ شد که دیگر راه هوایی او مسدود نشده باشد ، این عمل معکوس می شود.
  • جراحی فک جراحان می توانند با شکستن استخوان فک ، فک پایین را بلند کرده و دستگاهی را کاشتند که با بهبودی استخوان به تدریج کشیده می شود.
  • ترمیم کام شکاف. نوزادانی که با حفره ای در سقف دهان (شکاف کام) متولد می شوند معمولاً تحت عمل جراحی قرار می گیرند که در آن بافت از سقف دهان کشیده می شود تا شکاف کام را بپوشاند.
  • لوله های گوش قرار دادن یک لوله پلاستیکی کوتاه در لاله گوش به روش جراحی می تواند به کاهش دفعات و شدت عفونت گوش کمک کند ، که به خصوص در کودکانی که سندرم استیکلر دارند شایع است.
  • جراحی های چشم برای حفظ بینایی ممکن است جراحی برای از بین بردن آب مروارید یا روش هایی برای اتصال مجدد مخاط پشت چشم (شبکیه) لازم باشد.
  • تعویض مفصل. آرتریت زودرس ، به ویژه در لگن و زانو ، ممکن است به جراحی های تعویض مفصل در سنین بسیار کمتری نسبت به افراد عادی نیاز داشته باشد.
  • جراحی های مهاربندی یا همجوشی ستون فقرات. کودکانی که در ستون فقرات خود دچار انحناهای غیرطبیعی می شوند ، مانند آنچه در اسکولیوز و کیفوز دیده می شود ، ممکن است به جراحی اصلاحی نیاز داشته باشند. منحنی های ملایم تر اغلب با بریس قابل درمان هستند.

شیوه زندگی و درمان های خانگی

  • مسکن ها را امتحان کنید. داروهای بدون نسخه مانند ایبوپروفن (Advil ، Motrin IB ، دیگران) و ناپروکسن سدیم (Aleve) ممکن است به تسکین تورم ، سفتی و درد مفاصل کمک کنند.
  • از ورزش های تماسی خودداری کنید. فعالیت بدنی شدید ممکن است به مفاصل فشار وارد کند و ورزشهای تماسی مانند فوتبال ممکن است خطر جدا شدن شبکیه را افزایش دهند.
  • به دنبال کمک آموزشی باشید. کودک شما ممکن است در مدرسه به دلیل مشکلات شنوایی یا بینایی مشکل داشته باشد. معلمان کودک شما باید از نیازهای ویژه وی آگاه باشند.

آماده شدن برای قرار شما

در بسیاری از موارد ، علائم و نشانه های سندرم استیکلر در حالی که کودک شما پس از تولد هنوز در بیمارستان است ، مشخص خواهد بود. پس از تشخیص ، کودک شما باید به طور منظم تحت نظر پزشکان متخصص در زمینه های خاص کودک شما قرار گیرد.

آنچه شما می توانید انجام دهید

قبل از قرار ملاقات ، ممکن است بخواهید لیستی از پاسخ سوالات زیر را بنویسید:

  • آیا کسی از خانواده نزدیک یا خانواده شما مشکلی شبیه به این داشته است؟
  • کودک شما چه داروها و مکمل هایی را مصرف می کند؟
  • آیا مشکلات بینایی یا شنوایی کودک شما در مدرسه دخالت می کند؟

چه انتظاری از پزشک خود دارید

پزشک شما ممکن است برخی از سوالات زیر را بپرسد:

  • به نظر می رسد فرزند شما هیچ مشکلی در بینایی دارد؟
  • آیا فرزند شما تابحال تعداد زیادی شناور یا چراغ چشمک زن را در چشمان خود دیده است؟
  • به نظر می رسد فرزند شما در شنیدن مشکلی دارد؟
  • آیا اخیراً علائم كودك شما بدتر شده است؟
  • آیا کودک شما لنگ می زند یا از درد مفصل شکایت دارد؟